Waar eet je vis in Istanbul: balık ekmek, meyhane en dorpen aan de Bosporus

Drie manieren om vis te eten

• Het broodje (balık ekmek): een filet gegrilde vis in een half brood, met sla en ui, staand gegeten of op een krukje. Het is de eenvoudigste en goedkoopste maaltijd.
• Het visrestaurant (balıkçı): je kiest je vis aan de toonbank of op de kaart, hij wordt gewogen en dan gegrild of gebakken, met salade en meze.
• De meyhane: taverne waar je koude en warme meze deelt, daarna een vis, vaak met rakı. Je brengt er de avond door.

Balık ekmek in Eminönü en op de Galatabrug

De beroemdste plek voor balık ekmek is de kade van Eminönü, aan de voet van de Galatabrug, waar verkopers de vis grillen op afgemeerde boten en aan voorbijgangers serveren. De brug zelf, omzoomd door hengelaars, telt op de benedenverdieping tal van visrestaurants met uitzicht op de Gouden Hoorn; ze zijn handig maar meestal duurder dan de kades.

Enkele reflexen: kijk naar de aangegeven prijs voordat je bestelt, vraag wat er in het broodje zit (makreel, afhankelijk van het seizoen) en wees voorzichtig als de prijs niet is aangegeven. Verkopers met een vaste kraam zijn doorgaans transparanter dan venters.

Kumkapı: de traditie van de meyhane

Kumkapı is de historische wijk van de visrestaurants in de oude stad: drukke pleinen, muzikanten, obers die je naar binnen roepen. Het is feestelijk en toeristisch. Voor de sfeer en het decor is het een goede keuze; wil je tegen de beste prijs eten, kijk dan liever naar het naburige Samatya, dat lokaler is. Onze gids Kumkapı, Samatya en Yedikule beschrijft beide wijken en geeft tips om onaangename verrassingen te vermijden.

De dorpen aan de Bosporus

Langs de zeestraat hebben verschillende dorpen hun visrestaurants aan het water:

• Arnavutköy, bekend om zijn houten huizen en visrestaurants;
• Bebek, chique baai met cafés en restaurants, duurder;
• Sarıyer, verder naar het noorden, met zijn vismarkt en restaurants op de kade, in het weekend druk bezocht door inwoners van Istanbul;
• Rumeli Kavağı en Anadolu Kavağı, aan de poort van de Zwarte Zee: gegrilde vis, gebakken inktvis en mosselen, met uitzicht op de zeestraat, vooral druk op het moment van de tussenstop van de rondvaart.

Deze dorpen bereik je met de openbare veerboot: zie onze gids over de mooiste veerbootroutes in Istanbul. Aan de Aziatische kant telt ook de markt van Kadıköy viskramen en kleine restaurants rond de Serasker-straat: zie onze gids over Kadıköy en Moda. Op de eilanden hebben de Prinseneilanden hun eigen visrestaurants, ter plaatse te controleren.

Welke vis, in welk seizoen?

De kaart verandert met de vangst. Namen die je tegenkomt:

Vraag naar de vis van de dag ('günün balığı'): die is doorgaans het verst en het redelijkst. De commerciële zeevisserij wordt begrensd door een biologische rustperiode van 15 april tot 1 september: wilde vis verschilt dus merkbaar naargelang de maand, en gekweekte vis (zeebrasem, zeebaars) blijft het hele jaar beschikbaar.

Hoe je niet in de val loopt

• Vis wordt op gewicht verkocht: vraag naar de prijs per kilo voordat je bestelt, laat de vis voor je neus wegen en controleer of het aangerekende gewicht klopt.
• Meze moet je betalen: in de meyhane wordt vaak een dienblad met meze gebracht zonder dat je erom hebt gevraagd. Wat op tafel blijft staan, kan in rekening worden gebracht: stuur terug wat je niet wilt en vraag naar de prijzen.
• Het couvert: sommige restaurants rekenen brood, couvert of bediening aan. Kijk op de kaart.
• De obers bij de ingang: kijk naar de uitgehangen kaart in plaats van de eerste de beste te volgen.
• Controleer de rekening: zie onze gids geld, betalen en fooien in Istanbul voor de gebruikelijke fooi, en oplichting en veiligheid voor de veelvoorkomende valkuilen.

Een voorbeelddag

Een ontbijt aan de Gouden Hoorn, 's middags een balık ekmek op de kade van Eminönü, een overtocht met de veerboot naar Kadıköy en zijn markt in de middag, en dan een visdiner in een meyhane in Samatya of Kumkapı. Voor de rest van de keuken, zie wat eet je in Istanbul.